Herfst

Broeder Adrianus vrijmetselarij

Voor velen een tijd van verval, opruimen, mist en nevel. Maar ook de tijd waarin de meesten van ons zich bevinden: de herfst van ons leven. Velen zijn de driekwart al gepasseerd, anderen hopen het te bereiken, maar niet alles is negatief: het woord herfst is verwant aan het Engelse harvest dat oogst betekent. De herfst is dus tevens de tijd om te oogsten. Ieder die gezel (is geweest) weet daar alles van en ook de loge heeft in Coronatijd geoogst: er zijn dit Coronajaar al 6 leerlingen bevorderd tot gezel en de instroom van leerlingen gaat maar door: drie in de laatste maanden en de instroom is nog niet opgedroogd.

Dus laten we de herfst van de positieve kant bekijken, de ellende komt later wel. Ik zeg niet voor je uit schuiven, dat kan je zelf doen, maar het overkomt je, zoals de watersnood in Limburg en de bosbranden elders in de wereld. Religieuze doemdenkers menen dat we in de eindtijd leven, ik weet inmiddels anders: we roepen het zelf over ons af!

Nu eerst maar weer even tijd voor de boeken: Ik was begonnen in Oorsprong van de Graalkoningen van de hand van Sir Laurence Gardner. Het is een controversieel en uniek boek over de ontbrekende schakel tussen de Nephilim [dat zijn mythologische helden, gevallen engelen of goden uit de Hebreeuwse Bijbel] en de eerste mens. Om met de deur in huis te vallen: ik heb altijd gedacht –zo was me geleerd—dat Adam en Eva de eerste mensen waren, geschapen door God. Nu .maak ik kennis met de stamboom |(het voorgeslacht) van Adam. Natuurlijk had ik me als jongeling al afgevraagd hoe Kaïn en Abel,van wie er een vermoord was van het duo door de ander, voor een zo groot nageslacht (de gehele mensheid) gezorgd zouden kunnen hebben. De Bijbel (Genesis) is daar niet erg precies in. Ik weet nu dat dat komt omdat de tekst vele samenstellers heeft gehad en dat het niet het onfeilbaar woord van God is.

Het boek is erg verrassend voor de ongeschoolde, zelfs voor de gevorderde, lezer. De VM en aanverwante maçonnieke zaken komen enkele malen aan de orde. Ook de voorouderreeks van Tubal Kaïn wordt vermeld. Het boek begint in Mesopotanië en eindigt, naar ik hoop bij u, de lezer. Het blijkt namelijk dat sommigen uwer mijn gelezen boeken als leestips opvatten. Bezijden de tip: het boek leest niet makkelijk door de vele eigen- en topografische namen [soms identiek] en naamsverbasteringen die er in voor komen. Kortom: een boek waar u niet omheen kunt!

Ter ontspanning las ik van Jet van Vuuren: Zomerdruk. Jet wordt op het voorkaft aangekondigd als “de nieuwe Suzanne Vermeer” Een verrassende thriller die zich op een ongenoemd Waddeneiland [ik vermoed Texel] afspeelt. Vermeer ken ik onvoldoende om de vergelijking te kunnen beoordelen.

Nog een tussendoortje: En daartoe veel vee, ernst en luim uit de kerk van de hand van mijn oude tennisvriend ds. Koos de Gier. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen : Ik heb niet geschaterd en bulderend gelachen bij het lezen. De luim was van ernstige aard. Dit boek kunt u gerust missen, ik houd het nog even.

Serieuzer is: De Eendenkooi van Ben Crom. Het speelt rondom een kooi op Terschelling. Na lezing bent u een volleerd kooiker en weet u meer over de tweede wereldoorlog. Kortom, ik citeer: “een spannende korte roman [van 110 pagina’s] over schuld en onschuld, over boete en verzoening.”Voor in de trein of op de boot.

Tot slot las dit alfamannetje een bètaboek: Keerpunten, momenten van waarheid in de natuurwetenschap. Van Sander Bais. Dit boek had boven mijn pet moeten gaan, maar Sander schrijft zo duidelijk dat zelfs ik er iets van begreep, erg interessant voor een leek zoals ik ben of sommigen van u zijn.

Het wil maar niet zomeren: De herfst kan lang zijn, kort haar in het met een boek en zie al het moois dat de laatste jaren u te bieden hebben, het is nooit te laat om te oogsten.

Broeder Adrianus