Eenheid in diversiteit

Broeder Adrianus vrijmetselarij

Omdat we nog niet helemaal, c.q. allemaal, van De Corona-perikelen bevrijd zijn en u niet en masse bent ingegaan op mijn “gewaagde” extra Corona-column nog maar even wat boekenvoortgang. Mogelijkheden om mijn leeservaring de uwe te maken:

-Ik begon de afgelopen maand met:Machtwake van Rebecca Scott. De Engelse titel vind ik trouwens beter: Ghostwalk. Zoekt u zelf maar uit waarom!

Waarom dit boek? : een schrijfster krijgt de opdracht een wetenschappelijk boek van een overleden (!?!) andere schrijfster te voltooien. Het te voltooien boek gaat over de jonge Newton  en zijn interesse in de alchemie. Citaat op pagina 70 (van de 390): “Ze wilde laten zien dat Newton. Zoals alle andere onderzoekers in de zeventiende eeuw, afhankelijk was van Europese geheime genootschappen, vrijmetselaars en alchemisten, groepen mannen in Den Haag, Londen, Cambridge en Parijs.”

En ik maar denken dat de vrijmetselarij pas in de 18e eeuw is ontstaan. Maar toch: een spannende literaire historische (verweven met het eigentijdse) thriller. 

-Mijn interesse in de alchemie was weer wat aangewakkerd, ik had nog liggen van Paulo Coelho: De Alchemist. Dus daaraan begonnen. In één adem uitgelezen. Ik verklap u vast het geheim van de alchemie: “Alchemie is het doordringen in de ziel van de wereld en de schat ontdekken die zij voor ons heeft weggelegd.

Het is dus meer een geestelijke kwestie dan een natuurkundige of  mystieke. Lood in goud veranderen is dus niet de hoofdzaak, maar eventueel een bijkomstigheid. 

-Misschien biedt: Alchemie & Mystiek uit het Hermetisch Museum van de hand van Alexander Roob uitkomst, een prachtig verlucht naslagwerk, dus niet om door te lezen. Terzijde gelegd.

-En een tussendoortje genomen over mijn verzameling waddeneilandboeken: De kapitein. Naar de memoires van Drieves Jonker, Schiermonnikoog 1995-1936. van de hand van zijn kleindochter Jeannette Blijdorp-Jonker. Voor  mij interessant en voor hen die van de getuigde zeilvaart houden, driemasters zoals de Europa. Het beschrijft vooral de overgangstijd van zeil- naar stoomvaart.

– Nog een tussendoortje: Finse dagen van Herman Koch. Een persoonlijk verslag van zijn agrarische tijd in Finland doorspekt met de nodige humor, een egodocument.

Terug naar studiemateriaal in romanvorm: De laatste Tempelier van Raymond Hkoury, soms langdradig, maar altijd spannend. Heden en verleden  kunstig verweven. Onze Knight Templars zullen het boek wel kennen, maar ook voor de gewone man een spannennde gedeeltelijk historische thriller. 

-Het volgende boek kan niet, gelet op de titel, over vrijmetselaars gaan:De valse Meesters van Javier Gonzáles, het gaat over de schilderijenroof ten tijde van de Tweede Wereldoorlog uit de Hermitage in Moskou. Een aantal Spaanse strijders sluit zich aan bij de Duitsers die op weg zijn naar Leningrad. Dezelfde ontberingen als de soldaten van Napoleon, maar ze komen de stad binnen en een spannende overval begint. Ook het Prado speelt een rol in dit boek. Spannende lectuur! 

Nu uitgelezen? Dat raak je nooit! 

-Daarom begonnen in Stad der vallende engelen van John Berendt over de brand in 1996 van het operahuis La Fenice in Venetië.  Ik ben nog maar ca. 100 pagina’s van ruim 400 gevorderd, dus daarover de volgende keer meer, maar tot nu tor boeiend. In mijn ruime Coronatijd nog meer leesruimte gevonden. Ik heb het uit! Het is geen roman, maar een non-fictie boek overVenetië. Over de intriges en verdachtmakingen, niet alleen rond de brand van het Gran Teatro La Fenice, maar ook veel over de schrijver Ezra Pound en zijn maîtresse Olga Rudge en hun dochter Maria die ruim vijftig jaar het “Verborgen Nest”in Venetië deelden. Ik was ooit één dag in Venetië, maar nu pas weet ik wat ik gemist heb. Een boek voor de liefhebbers van Italiaanse kunst en cultuur, speciaal uiteraard: Venetië,  incluis de glasblazerij. Ook komen aan bod: Peggy Gugenheim, Andy Warhol en Herbert von Karajan.

-Terug naar de titel van deze column “Eenheid in diversiteit”. Het gaat over verschillende (diversiteit) boeken (eenheid). Dus klaar. Maar ook: broeders (diversiteit) vormen een eenheid. Hoewel ik de digitale comparities niet bijwoon heb ik nog nooit (de normale vrijdagavonden uitgezonderd) zoveel contact met broeders gehad als in deze tijd.  Ik word gebeld over mijzelf of om informatie over andere broeders. Heel divers, maar met één thema: verbondenheid  = eenheid   

Nu lokt die maandelijkse column zeker ook veel reacties uit? Is de vraag. Maar nee: summier. Mijn “gewaagde” extra Coronacolumn leverde welgeteld twee reacties op, maar (nog) geen comparitie. We wachten op betere tijden.

Omhels elkaar wat minder, maar mijd elkaar niet! Een goede tijd!!!

Broeder Adrianus