In Memoriam 2019

Broeder Adrianus Actualiteit, Sint Jan

Winter Sint Jan is weer achter de rug, dus het kalenderjaar loopt ten einde. Een mooi moment om in de verleiding te komen de ups en downs van het voorbije jaar eens op een rijtje te zetten, maar…verleidingen moet je kunnen weerstaan, dus doe ik het niet: ups en downs doet me teveel aan de geblokte vloer denken, maar niet alles is cq was zwart en/of wit, er zijn nuances en de scheidslijn is maar heel dun en er zijn veel meer dan vijftig tinten grijs, wel duizenden.

Kortom: Na de Winter Sint Jan gaan we weer het licht tegemoet, de betere tijden breken weer aan. Verheug u met mij en de wereld wordt weer wat vriendelijker. Al die noodzakelijke tegenstellingen leiden maar tot verwarring:
Trouwens gaat de geblokte vloer wel over tegenstellingen? Ogenschijnlijk!: wit en zwart, maar elke zwarte tegel wordt omsloten door vier witte, pessimisten zeggen nu: andersom ook.

Waar, maar wij zijn niet op tegenstellingen uit, we zoeken verbanden en verbindingen en die zijn er genoeg: wat is goed en wat is kwaad? Of voor de leerlingen: wat is schoonheid? Het is maar net van welk gezichtspunt ga je uit? Kahlil Gibran heeft dat zo treffend verwoord in zijn referaat over de Schoonheid uit De Profeet.

Ruim 60 jaar geleden vroeg mijn oom Henk (middenstander in een klein Utrechts dorpje aan de Vecht en tevens de vaste Sinterklaas) mij om Zwarte Piet te spelen en dat deed ik graag: gewoon black face, niks geen roetveeg- of stroopwafel Piet, dus zwart op wit, doet me denken aan salmiak, door ons, jongelui, zwartwit genoemd. Nee, ik ga de Pietendiscussie niet overdoen of volgen. Ik zwijg verder om onze bloedeigen logePieten niet in verlegenheid te brengen.

Zo is het wel een heel korte column, de moeite van het lezen niet waard, maar onthoudt de zin na “Kortom”, dat is de boodschap, maar ik zal er nog een stukje aanbreien: iets over een boek. Ik lees graag over de vrijmetselarij, soms kan je al aan het omslag van een boek zien waar het over gaat, vaak in woord en/of beeld. Soms moet je gokken: Ik vond een boek: de Gaudí sleutel van de mij onbekende schrijvers Esteban Martín & Andreu Carranza. Over de in 1926 onder een tram in Barcelona aan zijn eind gekomen architect van de Sacrada Familia: Antonio Gaudi. De rugtekst vermeldt dat het waarschijnlijk geen ongeluk was, maar moord, dat kan de vrijmetselarij wel eens in de schoenen geschoven worden, denk ik dan, dus boek kopen. De vrijmetselarij wordt diverse (zeker 12) keren genoemd, maar gelukkig niet negatief. Op pagina 157/8 staat:”De Vrijmetselarij is een organisatie die zichzelf betitelt als een filosofische en filantropische broederschap, die zich als doel stelt zowel de mens als de maatschappij in materieel en moreel opzicht te verbeteren, en waarvan de loge een basisonderdeel vormt.”Niks mis mee, toch?

Interessant boek over Gaudi, die gelet op de vormen van de Sacrada Familia onmogelijk vrijmetselaar kon zijn: in zijn gehele kathedraal voor de armen komt geen kubieke steen voor, laat staan een rechte hoek. De enige overeenkomst: ook dit bouwwerk is nog niet voltooid, de bouwers werken nog steeds aan de vervolmaking, de voltooiing.

Ik heb in december nog meer boeken gelezen, maar niet over, ook niet zijdelings, de vrijmetselarij. Titels: De schatten van Imhotep van Philipp Vandenberg. Leuke thriller spelend in het begin van de vorige eeuw inzake archeologische opgravingen in Egypte en de belangen van diverse buitenlandse (lees Europese) geheime diensten. Geen vrijmetselarij. Ook geen vrijmetselarij, maar wel interessant: De Nobelprijs van Andreas Eschbach, ook een Thriller. Beide laatste boeken zeker aanbevolen voor ontspanning.

Toch nog op voldoende lengte deze column, naar het gaat om: zie de eerste twee alinea’s. Een gemetseld (dus stevig verankerd Nieuwjaar! Broeder Adrianus..