Nog dieper

Broeder Adrianus vrijmetselarij

Vroeg ik mij vorige maand nog af: waartoe zijn we op aarde? Nu wil ik nog een stapje terug: waar komt die aarde vandaan? En ook wij?

Uitgaande van het feit dat NIETS niets voort kan brengen. Gaan de meesten er van uit dat er een OERKNAL is geweest. –Vraag me niet waar die vandaan kwam-, anderen zijn heilig overtuigd van het G-woord: God is de oorsprong van alle dingen.

Nog even over het niets: Parmenides (Grieks filosoof uit de 6e eeuw voor Christus) schreef: dat “alles wat bestond niet ontstaan kon zijn, als het bestond dan was het afkomstig uit zichzelf of uit iets niet-zichzelf”. Begrijpt u het? Tijgenoot Pythagoras was van mening: “aan de schepping en het voortbestaan van het heelal ligt een goddelijk plan ten grondslag.” Dit hoeft niet in strijd te zijn met Parmenides, want God is niet geschapen, maar bestond reeds als schepper.

Het feit blijft (hoe lang nog?) dat de aarde er is, al is het slechts een (licht)puntje op de rok van het universum, een nietig planeetje dat kennelijk te klein is om door andere beschavingen ontdekt te worden, maar wel de expansiedrift bezit om andere beschavingen te ontdekken en de onze te vestigen op zo (veel)  mogelijk andere planeten. Niets is ons te gek om daar toe te komen.

Theorieën te over en fantasieën ook. Gaat uw gang!

Maar nu wij: zijn wij het resultaat van een evolutie? Of gewoon door God geschapen? Hier geldt ook: theorieën en fantasieën te over. 

Zei Epicures niet: “iedere situatie is een gevolg van de vorige situatie.”

Dat is de kip- en/of het ei- situatie.

We (dat is ik) komen er niet uit, daarom zeggen velen: “Credo quia absurdum.” Ik geloof omdat het strijdig is (met het verstand), daar kan ik niet bij. Daarom: als rechtgeaard vrijmetselaar en soeverein Prins van het Rozenkruis houd ik mij bezig met het betrachten van de onbaatzuchtige liefde van mens tot mens, waar ze (of we) ook vandaan komen of naar toe gaan.

Blijf denken en bouwen!

Broeder Adrianus