Juli Column

Broeder Adrianus Actualiteit

Voor ons de zevende maand van het jaar, ook wel Hooimaand genaamd. Van oudsher heette de maand Quintilis, de vijfde maand. De Romeinen startten hun nieuwe jaar namelijk in maart, Vandaar dat augustus: sextilis heette, vergelijk verder september 9e maand i.p.v. 7e. Oktober, november, december idem dito (10, 11 en 12 i.p.v. 8, 9 en 10).

Maar hoe komen we nu aan de naam juli? Waarschijnlijk een inkopper voor open doel! Genoemd naar de Romeinse keizer: Julius Caesar die van 100 tot 44 voor Chr. leefde en op 15 maart van dat laatste jaar vermoord werd. Macht wordt niet door iedereen gewaardeerd.

Zo column klaar!

Maar….. juli had ook genoemd kunnen zijn naar een andere heerser uit de oudheid die ik onlangs in het boek ”Ketters”  van mijn oude (reeds overleden) leermeester Theun de Vries tegen kwam. Namelijk: Julianus.

Even tussendoor: wonderlijk dat het achtervoegsel van deze keizer en die van mijn naam identiek zijn: -anus (kan het achterlijker?).

Julianus (331 t/m 363) is de tweede opvolger in rij na keizer Constantijn de Grote, die zich tot christen liet dopen,  en Constantius II.  Zijn opvolger bevorderde het christendom ook, maar Julianus week van deze lijn af en vervolgde wederom de christenen op niet zachtzinnige wijze. Geen man om een mooie zomermaand naar te vernoemen.

Was Julius Caesar dan wel een lieverdje? Nee ook niet. Dat is het probleem: Macht corrumpeert, zeg ik generaliserend.

Het antwoord op de vraag of de wereld er beter uit gezien zou hebben als God niet zijn zoon, maar haar dochter naar de wereld gezonden zou hebben, ligt in de vraagstelling besloten.

Om deze korte (het is tenslotte zomer)  column toch nog enigszins maçonniek af te sluiten:

Vrijmetselaren streven niet naar macht of wereldheerschappij, maar zoeken slechts de verbanden die de leden van een maatschappij verbinden en daarmee verrijken. Dat streven realiseert echte macht: de kracht van de schoonheid die zal uitmonden in wijsheid.

Ach, waren alle mensen…………

Broeder Adrianus

Toegift:

Om uw recesperiode enigszins te vullen: een tip. Onlangs maakte ik letterlijk kennis met de schrijver Anthony Doerr en werd door hem gegrepen. Dat ik nog nooit van hem gehoord had, ligt echt aan mij, maar met veel genoegen en aandacht las ik: De boekendief en Als je het licht niet kunt zien.

Beide boeken houden verband met de Tweede Wereldoorlog, maar zijn beslist geen oorlogsboeken, maar tasten af wat er in zo’n gruwelijke tijd voor verbintenissen  tussen mensen kunnen ontstaan. Voor na het metselen.