Een nieuwe lente en een nieuw geluid

Broeder Adrianus Actualiteit

Dit is de beginregel van het meest door de commercie verkrachte gedicht “Mei”, van Herman Gorter (1864-1927), dat hij in 1889 het licht deed zien.

Elke verkrachting begint gewoon met: “Een nieuwe lente en een nieuw(e) ..…”, daarna voegt elke fabrikant of andere ondernemer zijn eigen product in van nieuwe bril tot nieuw fornuis (want het aantal lettergrepen moet natuurlijk wel kloppen).

Mei geeft een “nieuw” begin aan. De lente komt er aan, van oudsher het begin van het nieuwe leven, zeg maar  jaar. Er begint een nieuwe cyclus van jaargetijden: lente (leven) t/m winter (dood).

De cirkel is rond:  360 graden, de dierenriem ook: 12 x 30 graden.

De gulden snede is ook van dit getal uitgegaan: 6:10 en dat doet me weer denken aan  het sexagesimale wiskundige stelsel, waarin 6 met 10 vermenigvuldigd wordt en dan weer met 6 en dan weer met 10 enz. tot we “uiteindelijk” aan het astronomische getal 12.960.000 komen. U begrijpt dat de symboliek van deze getallen u beter uitgelegd kan worden door broeders maçon. (U kent ze wel bij naam en toenaam). Waarbij aangetekend dat in vroeger tijden de astrologie en astronomie door dezelfde personen beoefend werden.

Ik keer terug in de tijd naar Mei. U begrijpt wederom dat ik  niet alle 4381 regels van dit gedicht met u kan doornemen. Er zijn honderden boekenvol over geschreven en tientallen lieden op gepromoveerd. Ik gebruik deze maand het gedicht Mei slechts als kapstok, waar we niet alleen onze  winterjassen aan kunnen hangen. Niet voor niets vond onze bevrijding op 5 mei plaats: voor velen het begin van een nieuw leven, de bouw kon weer aan- en opgepakt worden. Memento vivre: gedenk te leven.

De lieftallige Mei is de opvolgster van de wispelturige nimf April. We voelen de warme Meizon over onze leden gaan en de Aprilkou wegtrekken, we strekken ons behaaglijk uit, maken nieuwe plannen voor de komende tijd: de wereld waaraan we werken is nog niet, net zo min  als wij, volmaakt. De bouw moet voortgang vinden. We hebben, zoals elke dag –vergeet dat niet- ruim 360 dagen de tijd om aan de verbetering van de wereld te werken en daarna komt er weer een Mei, een nieuwe lente en  nieuw begin. Een nimmer eindigende cyclus die we wel moeten afronden, misschien wel een zwaardere klus dan ooit de in- of oprichting van Stonehenge was.